CEMAL SÜREYA “ÜVERCİNKA”

“Gömmeden önce biraz gezdirin beni…”
“Cemal Süreya’nın naaşının Haydarpaşa Numune Hastanesi’nin morgunda olduğunu duyunca hemen soluğu orada aldım.
Hatay Lokantası’nın sahibi Mehmet Ali Işık, Cemal Süreya’nın amcasının iki çocuğu ve oğlu Memo’dan başka kimse yoktu.”
Cenaze arabası geldi…
Cenaze arabasına Cemal Süreya’yı koyacağız.
Çünkü cenaze bir gün sonra Şişli Camii’nden kaldırılacak.
Cenaze arabasına bindik.
Ben önde, Cemal Süreya’nın oğlu Memo ve Mehmet Ali Işık arkada oturuyordu.
Yol güzergahına girmeden önce, bir anda aklıma Cemal Süreya’nın bir dizesi geldi.
O da şu;

“Gömmeden önce biraz gezdirin beni…”
Şoföre dedim ki;

– “Köprüye asfalttan gitmeyeceğiz,”
– “Nerden gidelim abi, başka hangi yol var?”
– “Harem’e gideceksin ama sahil yolundan gideceğiz!”
– “Abi, işimiz var. Daha başka cenazeler var, onları taşıyacağım.”

Adamı zar zor razı ettik.
Ve…
Harem’e doğru yola çıktık.
Kız Kulesi’nin önünden geçtik.
Cemal Süreya demişti ya hani bir şiirinde;

— “Kız kulesinin düş getiren pay senetleri, kısa günde kapış kapış gitti…”

Cemal Süreya’ya tarihi yarımadayı gösteriyorum.
Martıları, vapurları, Kız Kulesi’ni…
Üsküdar’a geldik…
Ve Kuzguncuk’a doğru giderken dedim ki içimden;
Kuzguncuk’tan geçerken hemen orada bir kahve var.
Ve Can Yücel,hep orada oturur.
İster misin Can Yücel, orada olsun…
Eğer Can Yücel oradaysa arabayı durdurtacağım ve diyeceğim ki:
Hocam bak Cemal Süreya’yı gezdiriyoruz…
Kuzguncuk’a geldik, kahveye baktım…
Can Yücel yok!
Hemen içeriye doğru giren sokağa baktım, 70-80 metre ilerde Can Yücel elleri arkada yürüyordu.

— “Hocaam! Hocaam!” diye bağırdım.
Şoföre;
— “Dur!” dedim.
— “Duramam abi, cenazelere yetişeceğim” dedi.

Durmadı…
İçimde uktedir…
Demek ki biz birkaç saniye önce gelsek, Cemal Süreya’yı taşıyan cenaze arabasının önünden Can Yücel geçecekti.
Hiç unutamam o anı…
Sonrası ertesi gün, namaz için Şişli Camii’ne gittik.
Hocayı son yolculuğuna uğurlayacağız.
Çok enteresan bir şey oldu, hiç kimse bilmez bunu…
Bir kadın geldi;
Siyah şapkalı, siyah paltolu…
Çok şık ve çok güzel,bir kadın…
Filmlerden, çıkmış gelmiş gibi…
Cemal Süreya’nın kız kardeşi Perihan Hanım gidip onunla bir şeyler konuştu.

Tanıyordu, dedim demek ki…
Acaba akrabası mıydı?
Gittim, sordum Perihan hanıma…
Perihan hanım, cevap verdi;

— “Suna O…” dedi.

Suna, Cemal Süreya’nın ilk aşkı!
Ve hatta belki de. “Üvercinka”…
Cemal Süreya, Üvercinka’nın kim olduğunu hiç söylemedi ya da bana söylemedi.
Ama onun, Suna’yı nasıl sevdiğini, Suna’nın hayatındaki yerini çok iyi biliyorum.
Yıllardır,hiç görüşmemişlerdi.
Ama Suna kalktı, Cemal Süreya’nın son yolculuğunda onu yalnız bırakmadı, geldi…
Cemal Süreya’nın naaşını aldık, Şişli Camii’nin önünden cenaze arabasına koyduk.

Cemal Süreya;
–“Öyle çirkin isim mi olur?” dediği, hiç sevmediği Kulaksız’daki, Kulaksız Mezarlığı’na gömüldü.

Hocam derdim ona önceden sohbetlerimizde;
— “Van Gogh’u da oraya gömmek lazım.”

Gülerdik…
Cemal Süreya’nın, bugüne kadar hiç kimseye anlatmadığım son yolculuğu Kulaksız’da işte böyle bitti…

Sunay Akın

Cemal Süreya, kimlik adıyla Cemalettin Seber

D: 1931, Erzincan
Ö: 9.1.1990 İstanbul

Türk şair, yazar ve çevirmen.
Türk şiirinde modernist bir hareket olan İkinci Yeni şiirinin öncü şairlerinden biridir.
İlk şiir denemelerini ortaokulda eskizlerle, lisede aruzla yapsa da asıl şiir çalışmaları üniversite yıllarında başlamıştır.

Üvercinka (1958),
Göçebe (1965),
Beni Öp Sonra Doğur Beni (1973),
Uçurumda Açan (1984),
Sıcak Nal (1988),
Güz Bitigi (1988)
Sevda Sözleri (1990)

adlarındaki şiir kitaplarının yanı sıra deneme, eleştiri, günlük ve antoloji türlerinde de yazmıştır.
Eserlerinde en sık işlediği temalar aşk, kadın, yalnızlık, sosyal ve siyasal eleştiriler, ölüm, tanrı düşüncesi, portreler ve manzum poetikadır.
Ayrıca Fransızcadan kırka yakın kitabı Türkçeye çevirmiştir.
Onüç Günün Mektupları (1990) dışında hiçbir yazısı veya şiiri, dergi ve gazetede yayımlanmadan kitaba dönüşmemiştir.

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…